ACOLON

NWG-ACOLON

                                                                ACOLON                                                                        1/2

INTRO:                                                                                                                              Op 14.09 is onze tweede fysieke proeverij volgens Corona reglement gehouden. Aanvankelijk stond Duitsland met 3 gebieden op het programma. Min of meer met het idee een soort competitie van deze gebieden te houden. Drie leden zouden wijnen inbrengen uit “hun” gebied. Baden door Jan Martijn, Franken door Tom  en Dirk zou de Nahe voor zijn rekening nemen. Tijdens het opstellen van de lijst te proeven wijnen bleek de aanvankelijke competitie gedachte steeds meer een kronkel te worden. Daarom is besloten om de opzet te veranderen en de wijnen te laten beoordelen op de verschillende vinificatie methodes. Steeds werden 3 wijnen tegelijk gepresenteerd. Bijvoorbeeld 3 Grauburgunders. Eén met uitsluitend RVS, één uit een groot vat met lang gist contact en eentje met barrique opvoeding. De laatste ronde was voor de ACOLON gereserveerd.

ACOLON: de naam doet lang niet bij iedereen een belletje rinkelen. Het is daarom wel goed om wat dieper in te gaan op deze “Neuzüchtung”  (nieuw ras) Eerst even een stukje historie: Deze rode druif is ontstaan uit een kruising (1972) van Blaufränkisch en Dornfelder. De BF is voor Oostenrijk een belangrijke kwaliteitswijn leverancier, die in Duitsland ook te boek staat als Lemberger, een “oud” Europees ras. Dornfelder daarentegen is een jong ras, puur “gemaakt” als kleur druif. Deze druif geeft zeer veel kleur en was als zodanig bedoeld om de wat blekere Duitse rode wijnen wat bij te kleuren. Dat de Dornfelder een “eigen leven” is gaan leiden en als mono cépage  behoorlijk succesvol zou worden was niet voorzien. Overigens heeft de Dornfelder ook al 25% Blaufränkisch in het sap, naast Portugieser, Trollinger (= Vernatsch) en Frühburgunder.                                                                                                                                                                                           Resultaat van deze kruising (BF x D): een vroeg rijpende druif, goed geschikt voor koele gebieden, met een redelijke ziekte resistentie, goede tannine en zuur structuur, maar bovenal intens van kleur. Bijna zwart! Na het opkweken van de zaailingen is de druif uitgezet in bijna alle Duitse wijngebieden. Per gebied 1 wijnboer. Pas in 2002, dus ruim 30 jaar later, is de  periode Versuchsanbau (= soort test periode) afgesloten en de druif definitief toegelaten voor “Qualitäts” wijn.  Momenteel staat er zo’n 500 ha beplant met Acolon, tendens stijgende (dat ondanks relatieve krimp areaal rood)!

                                                                                                                                Tijdens onze proeverij stonden er aanvankelijk 3 versies op tafel.                    Een traditioneel gemaakte 2015er Qualitätswein (Baden) van 10 jaar oude stokken. Daarna een Acolon RVS + 30 % “groot hout” na 10 dagen maische van 22 jaar oude stokken *) en tot slot een gerijpte Acolon, uit 2010  van toen 14 jaar oude stokken met 18 dagen maische en 18 maanden barrique (!) (beide Nahe). De eerste was feitelijk een halfdroge wijn. De slotconclusie was dat deze wijn zeer goed geaccepteerd zou worden door mensen die op voorhand droge rode wijn afwijzen. Diep donkere kleur nog veel zwart fruit in de neus en een evenwichtig, passend smaakpatroon, dat door een (voor ons) wat andere zoet / zuur balans de nodige spanning ontbeerde, maar gezien de leeftijd een prima glas wijn om “zomaar” koel te drinken. Een wijn zonder diepere gedachte maar gezien de prijs (€ 5.-) zeker de moeite van het proberen waard.                                                                                              De nummer 2 bracht duidelijk meer spanning ter tafel. Been droog , goede zuren en mooie rijpe tannines met een mooi portie zwart fruit en ook hier een prijs, die de zonde waard is ( € 6,-).                                                                     Met enige spanning (inzender) werd uitgekeken naar de oudste van het trio. Een 10 jaar oude wijn van een onbekende soort, gemaakt door een “Riesling” wijnboer. Een teleurstelling lag op de loer. De grote vraag was dan ook of deze soort kan ouderen? Het antwoord is een duidelijke JA! Natuurlijk spreken we hier over een gerijpte wijn. Nog veel kleur, het zwarte fruit gaat meer richting gedroogde pruimen. De tannines zijn zeer gepolijst. Storende ouderdoms tonen zijn er niet, wel is de spanning minder dan bij wijn 2 (gemaakt door de zoon, de huidige eerste man), door net iets minder strak droog en een half grammetje minder zuur en de rondere tannines. Maar qua prijs kwaliteit een uitstekende keuze met € 12.—als (actuele) inkoopprijs.  Omdat de verwachtingen voor nummer 3 niet al te hoog gespannen waren, was voor de zekerheid de jongste versie meegenomen als reserve proef wijn. Omdat we onze nieuwsgierigheid niet konden bedwingen is ook deze ter tafel gekomen als “toetje”. De barrique gerijpte Acolon 2018 (stokken ruim 20 jaar), been droog met een passend portie zuur, ietsje minder donker dan de voorgangers (10% Pinot Noir?) maar met zeer veel paars. Middel krachtig, zwart fruit in de neus en in de mond goed portie tannines, veel braam en een middellange passende afdronk. Hout en alcohol (13.5%) zijn goed verpakt in deze evenwichtige wijn.Prijs€9.80!!!                                                                                                                                     

                                                                                                                                          2 / 2 Opmerkelijk detail: normaal wordt een geringe bijmenging niet vermeld op het etiket. Hier staat de met slechts 10% vertegenwoordigde Pinot Noir expliciet vermeld op het etiket. Het vertrouwde moet hier het onbekende helpen?!

Conclusie: ACOLON heeft zeker een plaats in het areaal. Zeker in de “tafelranden”, de koelere wijngebieden. In handen van de juiste wijnboer kan je er veel kanten mee op. Van alledag wijn tot bewaarwijn!  

*) Het Wijngoed Honrath (Langenlonsheim) is éen van de eerste wijnboeren die de Acolon hebben mogen testen. Vandaar de leeftijd van de gebruikte stokken! Inmiddels is de Jongste generatie aangetreden op dit kleine familie bedrijf. Christian heeft door z’n goede contacten met leeftijdsgenoten van gerenommeerde Nahe bedrijven (Kruger Rumpf en Jakob Schneider) het bedrijf een kwaliteitssprong kunnen geven en staat inmiddels met 2 druiven in de Gault Millau. Naast de wijnbouw is er ook een gastenverblijf.

Naschrift:                                                                                                                        Het artikeltje over de Acolon toont eens temeer de lange weg die een “nieuw” druivenras te gaan heeft voordat het enigermate zijn potentie heeft kunnen tonen. Om nog maar niet te spreken over de tijd die nodig is om volledig geaccepteerd te worden als cépage wijn door  de consument.            Het heeft bijna 50 jaar geduurd om een areaal van 500 hectare te ontwikkelen. Het kruisen gebeurt nog steeds in ambachtelijk handwerk. De moderne genetische technieken zoals Crispr Cas zijn tot nu toe, door de complexe genetische opbouw, niet toepasbaar bij de druif. Het opkweken van een zaailing tot een productieve stok kost 3 á 4 jaar. Maar het kost zeker 10 jaar voor een druif z’n volle potentie kan tonen! Daarnaast moet elk nieuw ras nog een aantal handicaps overwinnen. De plek waar hij voor proef gezet wordt is nooit een top plek in de wijnberg. De wijnboer die het experiment aandurft moet nog leren omgaan met de druif. Hoe “moet” ie gesnoeid worden en wat is een kwalitatief optimale opbrengst? Wanneer is het juiste oogststadium? Hoe verloopt de vinificatie? Allemaal grote onbekenden! Het is dan ook mooi te zien dat hier een “jonge generatie Riesling” wijnboer er in slaagt een goed product in de markt te zetten.           Deze stenen op de weg zijn nog groter voor de zgn. PIWI’s, de schimmel resistente kruisingen. Die vinden naast de kweekproblemen ook nog de regelgeving en een zeer sceptische consument op haar pad. Terwijl juist deze nieuwe groep druiven waarschijnlijk onze redders zijn als het gaat om uit de greep van de schimmels en hun bestrijding te komen. Maar voor hier van een echte doorbraak sprake kan zijn, is vooral de houding van de “echte liefhebber” van cruciaal belang! Vragen? Mail gerust naar:  jong.oudewater@wxs.nl 

Dirk de Jong

Weinig relevant

NWG-WEINIG RELEVANT 13 verz

Gisten:
Dat de ene gist de andere niet is moge duidelijk zijn. Binnen soorten zijn er ook weer specialisten. Samenwerken, om tot een complex goed smakend product te komen, is dan ook belangrijk. Het ene familielid wil alleen maar aan de slag als er nog sprake is van een redelijk zuurstof voorziening, de ander gedijt het best in een anaerobe *) omgeving. De meesten laten de kop hangen zodra de grens van 12.5 % alcohol is bereikt. Specialisten daarentegen gaan tot 15 en soms nog hoger. De belangrijkste familie van
gisten is die van Saccharomyces cerevisae. Deze, in de natuur voorkomende, gist soort is de belangrijkste bij “spontane” vergisting van wijnen, maar ook onontbeerlijk bij brood en bier (zie ook vorige weinig relevant). Niet elke gist is een graag geziene gast. De Brettanomyces (Brett) is tegenwoordig ongewenst. Deze gist zorgt voor een zeer specifieke geur die sterk aan paardenzweet doet denken. Was deze geur (in goed ruikbare hoeveelheid) enige decennia geleden nog een kwaliteitskenmerk voor Bordeaux wijnen, persoonlijk was het zelfs het anker der herkenning, tegenwoordig is deze geur tot “persona non grata” verklaard. Deze gist voelt zich heel erg thuis in oude vaten (“niet gezwaveld” en onvoldoende gevuld met water) en weet zich daar goed te handhaven bij onvoldoende straffe reiniging. Vanuit geïnfecteerde vaten kan een gehele kelder besmet raken! Dan is het nóg lastiger om ‘m weer kwijt te raken. Een geringe hoeveelheid wordt door de consument nog wel getolereerd (of zelfs niet opgemerkt) en met het versnijden van wijn is de redding nabij zolang het maar gaat om een (solo) vat aantasting. Toch is deze gist niet overal ongewenst. In de Craft bier scene en bij veel Belgische soorten is ie soms zelfs gewenst! Wijnen met een verhoogd risico op “Brett” zijn de niet gefilterde wijnen en wijnen die lang op gist liggen. Dat heeft alles te maken met de duur van het proces. Niet gefilterde wijnen worden helder door lange rusttijden en regelmatig oversteken. Filteren vindt meestal vrij vroeg plaats (binnen een jaar) daarmee wordt ook de (geringe) besmetting afgevoerd…. In de toekomst zal ik nog eens ingaan op Brett.

“Weinig relevant” verder lezen

NWG SENATOR

NWG-Senator


SENATOR??
29 juni j.l. hield onze afdeling de eerste proeverij in het Corona tijdperk. De uitbater van ons proeflokaal
“de Brug” te Reeuwijk had, in samenspraak met het bestuur, een Coronaveilige tafelopstelling gemaakt.
Nu geen 3 of 4 man per tafel maar steeds 2 tegenover elkaar. Dat alles om maar aan het 1.5 meter criterium te kunnen voldoen.

“NWG SENATOR” verder lezen

Dialectiek

Op 29 juni a.s. organiseren we een proeverij met de titel dialectiek.

Het belooft een leerzame avond te worden.

In samenwerking met “de Brug” zullen we voor een Corona regelgeving bestendige tafelschikking zorgen.

Wijnreis Carnutum

NWG-WR19-verslagDC

Afbeeldingsresultaat voor beeldmerk Carnuntum

20/10/19 Zondag.

Na een autorit van ruim 1100 km komen in de loop van de middag alle 19 deelnemers aan in het dorpje Göttlesbrunn. Pas nadat mist en laaghangende bewolking zijn verdwenen, zijn de wijnbergen in herfsttooi met de kleuren van zacht geelgroen via rood tot bijna zwart (m.n. Roesler Rebe) in volle pracht te zien. Het dorpje met ca. 2000 inwoners en 25 fulltime wijnboeren zal de komende week onze uitvalsbasis zijn voor de jaarlijkse wijnreis.      

                                                                                                                                           In de kamers van WG Gästehaus Edelmann en Regina Messermayer wordt komende week uitsluitend Nederlands gesproken. Vanavond (zondag) is onze eerste bijeenkomst. Na een korte introductie over reis en reisdoelen worden we aan tafel genodigd door de moeder van onze gastheer / wijnboer Manfred Edelmann. Zij heeft voor een “urige” Winzerjauze gezorgd. Aardappel- en koolsalade en een compleet “Spanferkel” in een lange braadslee moeten de ergste “honger” stillen. Het varken was gestopt met een heerlijke “Knödelteich” met groente en kruiden. Een knapperige korst omhulde het sappig vlees en “Knödelteich”.     Direct aansluitend was er een eerste kennismaking met wijnen uit dit deel van Oostenrijk. Na wat feiten over gebied en klimaat (Carnuntum met “Pannonisch Klima”) werden de eigen wijnen van Edelmann geproefd. Bij wit viel vooral de Weissburgunder ’18 in positieve zin op. Bij rood was er wat meer discussie over de favorieten met een lichte voorkeur voor de Rubin Carnuntum 2017. Rubin Carnuntum is zo’n 20 jaar geleden geïntroduceerd als een gebieds “merk” wijn. Volgens een bepaald reglement wordt deze 100% Zweigelt, na een korte periode op hout, een jaar na de oogst door een jury beoordeeld en op de markt gebracht. Ongeveer 70% van de wijnboeren slaagt erin om aan het smaakprofiel te voldoen. Voor rond € 10.—weet je wat je koopt ook al ken je de wijnboer niet! Een wijn met een goede prijs prestatie verhouding en een optimale drinkbaarheid op zo’n 3 – 4 jaar en bewaren tot zo’n jaar of 10 is goed mogelijk. Gezien de kruiwagen lege flessen de volgende morgen was de proeverij dik in orde.

21/10/19 Maandag.

Bij het royale ontbijt de eerste dienstmededelingen. De geplande route langs de eerste opening in het ijzeren gordijn tussen Hongarije en Oostenrijk (vluchtende DDR burgers) kan niet doorgaan wegens werkzaamheden. Deze maandag is verheven tot “Weibertag”. Vriendelijker gezegd, we bezoeken vandaag alleen vrouwelijke wijnmakers. Het eerst gaan we naar Silvia Heinrich in Deutschkreuz. Op haar verzoek komen we een half uur eerder. Vanwege het super mooie weer “Kaiser Wetter” met temperaturen tot 25°C bij strak blauwe hemel wil ze ons ook nog de beroemde Goldberg laten beklimmen om vandaar uit te kijken over de andere wijngaarden en de Neusiedlersee. Een architectonisch schitterend wijngoed met een prachtig proeflokaal (met aandacht voor de historie), sfeervol gedekt met mooi glaswerk. Maar vooral met een ontwapenend vriendelijke en enthousiaste wijnmaakster, die als “vier Kronen Winzer” vol verve haar wijnen presenteerde. Deze Kronen worden gebruikt bij de ranking van de wijnboeren in Oostenrijk. Vijf is het maximaal haalbare. Deze categorie telt slechts 27 bedrijven! Opvallende zaken: Silvia Heinrich maakt uitsluitend rode wijn Blaufränkisch gedomineerd! We hebben te maken met een middelgroot bedrijf (ca. 35 ha) met topwijnen. Vitikult 2017 (1 jaar Barrique) is een smaakvolle, goed uitgebalanceerde wijn. Andere aanraders zijn o.a. de Siglos en Goldberg. Niet alleen vanwege de kwaliteit, maar ook qua prijs. De Terra.o is een topwijn, die in tegenstelling tot de andere wijnen 100% “hout”heeft gehad, een cuvée uit Blaufränkisch, Merlot, Cabernet S. en Syrah (!).  

De eenvoudige lunch genieten we in de zon op een terras van Restaurant Katamaran aan (/ in) de Neusiedlersee bij Rust. In deze plaats hebben we een proeverij bij Heidi Schröck. Midden in de stad, (Rathausplatz 8) worden we ontvangen in een authentiek pand. Het verschil met het ochtend programma kan bijna niet groter zijn! Een totaal andere filosofie. Op de ca. 10 ha zijn 70% van de druiven wit en als bijzonderheid geldt de liefde voor de Furmint. Furmintwas ooit een belangrijke druif in dit deel van Oostenrijk, maar is nu een niche product. Het eigenlijke proeflokaal (met potkachel) is feitelijk te krap voor zo’n grote groep. Gelukkig kunnen we in de diepe (historische) binnenplaats prima zitten en proeven. Hier maken we kennis met zo’n tiental wijnen, waaronder 5 dessert wijnen. Naast een opvallend goede Weissburgunder krijgen we een Grauburgunder en een Blaufränkisch Kulm 2018 te proeven. Vervolgens maakte Heidi de reputatie van Rust als bron van prachtige dessertwijnen volledig waar. We proeven achtereenvolgens Spätlese 2017, Beerenauslese 2018, een Beerenauslese nonvintage (10 jaargangen en diverse druiven), een Ruster Ausbruch 2018 en een Ruster Ausbruch 2014. Beide laatsten zijn wijnen uit de oudste delen van de wijngaard en net als de rest handmatig geoogst. De kreet Ausbruch is aan Rust voorbehouden! Het betekent letterlijk uitbreken. Er wordt mee bedoeld dat alleen de rozijn achtige druiven worden uitgebroken uit de tros.  De rest blijft hangen tot deze ook zijn verschrompeld door de Botrytis. Voor de Furmint is dat extra lastig. Door de lange trosvorm zijn er vaak meerdere haarden Botrytis binnen een tros, die allemaal apart moeten worden geoogst. Los van de prijs (€ 69.- / 0.375) , legde de 17er Ausbruch Morgenröte iedereen het zwijgen op. Zoiets moois en dan gemaakt uit de vaak geminachte Weissburgunder met Gelber Muskateller……      Kortom Heidi Schröck staat haar mannetje!  

                                                                                                                                                                                                                                                                                       Voor ons avondeten beperken we ons tot de Heuriger van wijngoed 20er Schulz in Göttlesbrunn.  Prima kost en altijd een Rubin Carnuntum onder handbereik voor een zeer betaalbare prijs. Gelukkig hebben we gereserveerd. We zitten “rookvrij”, iets wat tot onze niet geringe verbazing nog geen gemeengoed is in dit deel van de EU (per 1 november?)

22.10.19 Dinsdag.

Vandaag een ander gebied. Neusiedlersee. Heet Mittelburgenland Blaufränkisch land, Neusiedlersee noemt zich Zweigelt land. Halteplaats Mönchhof, wijngoed Keringer ook wel Keringer Massiv geheten. Dat Massiv geeft al wel een beetje aan wat de filosofie is. In betrekkelijk korte tijd is dit 3 Kronen wijngoed gegroeid naar zo’n 60 ha. De familie Keringer weet goed om te gaan met publiciteit (o.a. met de grootste gevulde wijnfles in het Guinness Book of Reckords), maar ook in de kelder staan ze hun mannetje zal blijken. We maken kennis met 15 wijnen! Waaronder een opvallend goede Grüner Veltliner voor slechts € 5.90! Maar meer naam is gemaakt met de zgn. 100 day’s lijn. Hier ligt de (a.s.) wijn 100 dagen op de “maische”. Dus honderd dagen schil en pit contact. Daarna wordt er met hout gespeeld, zodanig dat er stevige, volle, ronde goed drinkbare wijnen op de markt komen. Als subtiele wijn is de Sankt Laurent Commander 2017 bijgebleven, een wijn opgevoed op jong en oud hout. Het was maar goed dat de lunch vrijwel om de hoek was, anders waren we in ernstige tijdnood gekomen! 
Restaurant Birkenhof (Gols)had de grote ronde tafel feestelijk gedekt en o.a. de Knoblauchrahmsuppe smaakte prima na zo’n zware ochtend.            

De middagproeverij was in het gelijknamige dorp bij Markus Iro. Deze jonge 2 Kronen wijnboer staat een heel andere stijl voor dan zijn collega Keringer. Meer met minder ingrepen, de druif moet optimaal tot z’n recht komen! De 14 wijnen tellende proeverij werd met verve gegeven door mevrouw Iro in een prachtig     WIJNREIS 2019   NWG-MIDDEN HOLLAND/Reeuwijk    naar OOSTENRIJK

De bezochte gebieden: Carnuntum, Leithagebirge, MittelBurgenland, Neusiedlersee en Rust

proeflokaal, hoog boven de wijnbergen. Dat ze hun filosofie met succes omzetten, bleek wel uit de loep zuivere Sauvignon Blanc Classic 2018 en de mooie Traminer Ried Edelgrund 2018. Natuurlijk was ook de Zweigelt  met Ried Ungerberg in positieve zin vertegenwoordigd. Als opvallende verschijning en zeker heel verdienstelijk moet de Cabernet Franc Heideboden genoemd worden. Een karaktervolle wijn, die zeker nog wel een jaar of 5 – 7 kan liggen.    

                                                                                                                                                                                                                                                                                       Het diner is geplant in Restaurant Muhr (Gallbrunn). Ook hier weer een mooi gedekte tafel met verfijnde, mooi opgemaakte gerechten. Hoewel er wat discussie was over de combinaties wijn / spijs is er sprake van een goede lokale wijnkaart met schappelijke prijzen. Als aperitief werd een “Sturm” gepresenteerd van de vrij zeldzame Blauer Wildbacher uit de Steiermark, waar deze druif de basis is van de Schilcher wijn. Een wijn waarbij je je kan afvragen of je te maken hebt met rood of rosé.

23.10.19 Woensdag.

Vrije dag! Door het overgrote deel van de groep aangegrepen om de nabij  (35 km) gelegen stad Bratislava te bezoeken. Daar wachtte een treintje met audiotour in onze moerstaal op de groep om gedurende ruim anderhalf uur iets van de stad te laten zien. Het aanwezige wijnmuseum met de top 70 van Slowakije hebben we letterlijk links laten liggen.

24.10.19 Donderdag.

We blijven dichter bij huis. Vandaag staat Leithagebirge op het programma. Nu moet je de Bergen wel bezien met laagland ogen. Dit gebied bevat meer kalk dan de omgeving en deels ook leisteen en is daarmee dan ook meer een wit wijngebied. We bezoeken Martin Reinfeld (Schützen im Gebirge), de enige wijnboer die niet in de belangrijkste gidsjes staat. Tijdens de proeverij, die hij samen met z’n vrouw geeft is daar (qua wijnen) weinig van te merken. We zullen het in de gaten houden, maar een plaats in Vinaria en Falstaff zou wel op z’n plaats zijn gezien de erg goede Sauvignon Blanc 2019! Naar mening van de wijnboer zijn de wijnen van 2017 eleganter dan die van 2018 (temperatuur?). De Leithaberg DAC 2017 (2/3 Weissburgunder, 1/3 Grüner Veltliner) was zeer subtiel. Met name omdat het “spelen” met oud en nieuw hout deze wijn iets extra’s gaf. Een echte eetwijn. Ook de Leithaberg DAC Blaufränkisch viel goed in de smaak. Een wijn met veel spanning! Niet onvermeld mag blijven dat van de geproefde 14 wijnen er 10 gepresenteerd werden die minder dan € 10.- / fles moeten kosten! Kost een gidsvermelding zoveel?  

Voor onze lunch vertrekken we naar Eisenstadt, waar we tegenover Schloss Esterhazy bij Henrici in de voormalige paardenstal met marmeren voerbakken (!) wederom aan een mooi gedekte tafel zitten met een prima maaltijd. Gelukkig hebben de deelnemers de aanpalende streek Vinotheek niet gezien!    

Tijd voor uitbuiken is er niet! We worden verwacht bij Weingut Leo Sommer (3 Kronen) in Donnerskirchen. Ook hier is de proeverij buiten vanwege het schitterende weer. Naast een opvallend subtiele Muskateller Mumo 2017 krijgen we een prima Sauvignon Blanc 2017 gepresenteerd. Ook de Grüner Veltliner DAC 2017 kan op veel enthousiasme rekenen. Opmerkelijk: Tot voor enkele jaren gold in Oostenrijk een wijnboer, die nog witte wijnen had liggen van oogstjaren meer dan 1 jaar van de huidige, als een “mindere god”. Dit beeld is nu goeddeels gekanteld.

Het avondeten is in Göttlesbrunn bij Vinarium Bittermann. Wederom een prima ambiance. Wel is het gepresenteerde iets grof stoffelijker (maar niet minder smakelijk) dan bij Muhr, de aanwezigheid van de Vinothek maakt veel goed. Adi Bittermann is een grandioze kok. Bijzonder creatief, maar tot op zekere hoogte een wat ongeleid projectiel. 

25.10.19 Vrijdag.

Dag van de thuiswedstrijd. Deze dag kunnen de auto’s blijven staan. Beide geplande proeverijen zijn in Göttlesbrunn, een van de belangrijkste wijndorpen in Carnuntum. Het eerste bezoek na het ontbijt is bij Weingut Marko. Eén van de drie Markowitschen die het dorp telt. Opmerkelijk detail: Dit is het enige wijngoed (zover ik weet) dat overdag de deur van het proeflokaal los heeft en alle wijnen en glaswerk vrij ter beschikking stelt terwijl er vaak niemand (full time) aanwezig is. Over vertrouwen gesproken! Eigenlijk is dit de “oerwijnboer” van de streek. Waren 25 jaar geleden alle anderen nog gemengde bedrijven of zelfs uitsluitend akkerbouwer, bij de familie van Lucas Markowitsch was wijn altijd al de belangrijkste poot (o.a. miswijn) Hans, de man verantwoordelijk voor het veldwerk liet ons zo’n 15 wijnen proeven. Het is jammer dat deze man de bescheidenheid zelve is en daarom letterlijk met zachte stem de wijnen voor zich laat spreken. Toch was het genieten. Bovengemiddeld goede wijnen met o.a. Cuvée Eisenbach 2016, een blend van Zweigelt en Merlot (50/50), de Cuvée Lukas  2015, zelfde blend, maar dan een puntje beter, erg lekker. Niet goedkoop, maar waar voor je geld! Na afloop daalden we nog even af in de “Schatzkammer”, de oude wijnkelder en proefden daar nog verschillende oude wijnen waaronder een Zweigelt Haidakker uit 2006, die nog zeer vitaal was. Kortom een feestje voor de liefhebber.                         Onze lunch bracht ons te voet weer naar Adi Bittermann. Prima verzorgd en alsof hij al bekend was met het commentaar hier boven, de lunch werd verfijnder gevonden dan het diner…..

Tot slot: Nog even de benen strekken en op naar Weingut Grassl. Dit familie bedrijf is sinds kort opgenomen in de rij van top wijnboeren. Het mag zich tooien met 5 kroontjes (1 van de 27 Oostenrijkse bedrijven). Eigenlijk was het jammer dat de groep een beetje proef moe geworden was. De scherpte was duidelijk minder. Dat weerhield de jonge wijnboer Philip er niet van om met een gedegen verhaal te komen. De wijnen zijn duidelijk eleganter dan vele andere in de streek. Het is daarom jammer dat dit wijngoed alleen maar jonge wijnen kan presenteren omdat heel veel al vroeg is uitverkocht. Ook hier weer een zeer goede Sauvignon Blanc 2018. Niet zo’n stuiver als die uit Nieuw Zeeland en wat rijper als in de Loire, maar ook weer niet zo vet als in veel warme streken waartoe Carnuntum zeker ook behoort. De Rubin Carnuntum van dit bedrijf steekt duidelijk boven veel andere uit en is gezien z’n prijs (€ 10,50 een koopje. De Saint Laurent en Pinot Noir (zowel de “gewone” als de reserve) zijn heel erg de moeite waard. Maar we hebben het hier wel over echte bewaarwijnen, iets dat zeker voor niet Burgunder liefhebbers aan het einde van een intensieve week moeilijk op waarde te schatten is!

Ons diner is weer in Gallbrunn bij Muhr. Hier hoeven we niet veel over te zeggen. Gewoon top! Een aanrader voor een ieder die op Wenen vliegt en daar niet wil overnachten of dineren…..

26.10.19 Zaterdag.

Inpakken en vertrekken. Het is nog steeds mooi weer…., maar het zal de komende week (zeer) koud worden met nachtvorst. We kunnen terug kijken op een geslaagde wijnreis. Een aanrader voor iedereen die vooroordelen heeft over Oostenrijk als wijnland en zeker ook op culinair gebied. We zijn een week lang verwend met mooi gedekte tafels, goed glaswerk en mooie gerechten. Nog los van de wijnen en wijngoederen. Oostenrijk een wit wijnland? Niet het gebied waar we geweest zijn!  

Voor meer informatie, commentaar of een proeverij, mail jong.oudewater@wxs.nl

Dirk de Jong:  amateur reisleider, geen wijnhandelaar……………………

Uw proefnotities zijn voor mij waardeloos!


Dat zou de kop kunnen zijn van onderstaand epistel.
In een grijs verleden was ik de mening toegedaan dat glaswerk van ondergeschikt belang was. Een theekopje zou ook nog wel kunnen, bij wijze van spreken! Deze wat gechargeerde uitspraak belandde geheel in de prullenbak na een proeverij met de titel “das passende Glas zum Wein”. Een proeverij met Riedel (Sommeliers) glazen bij een Oostenrijkse wijnboer. Steeds 1 wijn in 4 verschillende typen glas. Facit van die avond: vrijwel alle proevers hadden steeds unaniem de voorkeur voor 1 (zelfde) type glas bij een bepaalde wijn. Een Pinot Noir komt het best tot z’n recht in een Bourgogne glas en duidelijk minder in een Bordeaux glas. Een universeel glas, een bril voor alle gezichten, is er niet!
So far so good! In huize de Jong wordt sindsdien Riesling in het bijpassende glas gedronken en voor een ander type wijn komt er een ander glas op tafel!
Tot 28-11-19 waren we heel tevreden met ons glaswerk en ook wel overtuigd van de waarde van het glas. Maar het effect van het glas op de sensoriek werd nog eens extra ingewreven tijdens een presentatie door
Max Riedel (jr) in samenwerking met de Goude Ton in the Grand te Amsterdam. Op overtuigende wijze werd de meerwaarde van het Riedel Performance (varietal specific) glas aangetoond. Bijzonder aan deze
(Performance) glazen is de minuscule welving in het glas. Het meest duidelijk was het wel bij de Pinot Noir.
Deze kwam het allerbeste tot z’n recht in het PN glas en veel minder (gelukkig nog wel genietbaar) in het Cabernet/Merlot glas. In het Chardonnay glas daarentegen werd de wijn onaangenaam scherp! Dit is
slechts éen voorbeeld, ook bij de andere wijnen waren de “glasinvloeden” opmerkelijk, maar m.i. niet zo graverend (negatief) als bij het “filigrane” type wijn, de Pinot Noir. Thuis gekomen en dezelfde test gedaan
met een oude Nebbiolo (1991!). Ook hier een wereld aan verschil.
Om terug te komen bij de aanhef van dit artikel: dan zitten wij op “onze club” met 1 glas voor alle wijnen en hebben de verschillende leden vaak ook nog verschillende typen glas! Welke waarde moet ik dan
hechten aan de proefnotitie? Wat een stelletje klungelaars zijn we dan eigenlijk!
Of je zit keurig jasje dasje aan een mooi gedekte tafel met mooi glaswerk, maar de verkeerde glazen……..
Kortom er is voor een restaurant wat zich niet alleen op het gebied van het eten wil onderscheiden nog een wereld te winnen. Een vereiste is dan wel dat je er de nodige aandacht aan moet schenken. Wil je de
gast echt entertainen, dan is het laten proeven van de verschillen natuurlijk helemaal (voor de liefhebber) het summum van gastheerschap!

. Max Riedel (jr) (Dirk de Jong NWG

Mondkapjes

Beste wijnvrienden, even een tip in deze moeilijke tijden!

In de discussie rond het gebruik van mondkapjes blijft altijd onderbelicht hoe je die dingen eigenlijk goed MOET gebruiken…..

–         Met schone handen (na wassing met water en zeep) en ontsmetting (alcohol o.i.d.) mondkapje aanbrengen.

–         Gebruik altijd een steriel kapje (stof is na strijken steriel)

–         Zorg ervoor dat deze goed aansluit en niet kan afzakken.

–         Eenmaal op, dan AFBLIJVEN! Ook al jeukt ‘t, gewoon AFBLIJVEN…..

–         Na ca. 2 uur kapje vervangen door een schone. Na 2 uur gebruik is elk kapje zo vochtig dat bacterien goed groeien en Virussen blijven leven! Bovendien heb je allang aan je kapje (en je gezicht of nog erger) zitten pulken….

Silvia Heinrich, door Wijngilde Gouda bezocht tijdens de wijnreis 2019 (tijdens onze “Weibertag”) heeft een praktische oplossing voor bovenstaand probleem…  

cid:image001.jpg@01D61A8D.5577E500

Glas test

GLASTEST!  

Het was het bestuur al langere tijd een doorn in het oog dat er meerdere soorten glaswerk tijdens de proeverijen wordt gebruikt. In een poging om daar eenheid in te kunnen brengen werd er een test uitgevoerd door het dagelijks bestuur (John v D., John M. Tom S., Martin R. en Dirk de J.) met 3 typen glas  Het doel van deze exercitie is een gefundeerd advies te kunnen geven aan de leden!   

Er is bewust gekozen voor betaalbare glazen, die gewoon in de groothandel verkrijgbaar zijn.  De gebruikte glazen zijn bij de Sligro ingekocht (totaal 18 glazen voor nog geen € 40,–). Op het oog zijn de verschillen niet spectaculair van het (1) Bouquet glas, (2) Arcoroc Vina glas en het (3) Esprit du Vin glas. Zo zijn de openingen van het glas in alle gevallen vrijwel gelijk. De afwerking van de rand vertoont lichte verschillen qua uitvoering en dikte. De inhoud / volume verschillen licht.  

De test werd uitgevoerd met 6 wijnen: 3 x rood en 3 x wit van geheel verschillende stijlen.

Conclusie: Onverwacht grote verschillen met name qua neus, maar ook qua mondbeleving waarbij steeds glas 3 (Esprit duVin) vrijwel unaniem op de eerste plaats eindigde met Bouquet (wat nu veel gebruikt wordt) meestal als goede tweede. Waarom het Arcoroc  (glas 2) steeds zo slecht scoorde is ons een raadsel. Deze bevindingen zal naar de leden worden gecommuniceerd! De gebruikte glazen gaan in de kast van de Brug (rekening NWG–MH) als reserve glazen voor gastproevers.

Het voorstel wordt dus Esprit du Vin (het hoogste van de 3) met een score van 23 uit 30!!!

De test is later herhaald door ervaren proevers, die niet op de hoogte waren van het resultaat. Ook is het aantal te proeven wijnen (toen) uitgebreid. Ook hier weer het zelfde resultaat.                                                                     Saillant detail: bij ons bestaat de indruk dat bij veel horeca gelegenheden juist glas 2 wordt ingezet!

Materiaal en methode zie hier onder:

Horeca proeverij

Uitgesteld
Beste leden van Reeuwijks wijngilde,
De horeca proeverij die op 6 april zou worden gehouden gaat niet door, dit i.v.m. corona virus. Het bestuur kijkt nog of we dit verplaatsen naar het einde van dit jaar of we slaan 1 jaar over. Hierover wordt nog gecommuniceerd naar de leden.